De bezetting der kerken, wij zijn het zat !
Sedert 2003, komt de bezetting van
kerken door illegale immigranten meer en meer voor.
En deze frekwentie is nog verhoogd
nadat Patrick Dewael, de minister van Binnenlandse Zaken, de bezetters van de
Sint Bonifatiuskerk van Elsene in het gelijk gesteld heeft.
Wegens de omvang van het
verschijnsel, heeft « België & Christenheid » de feiten willen
analyseren.
De kerk is een
heiligdom
Het is belangrijk hieraan te denken.
Zelfs bepaalde leden van de geestelijkheid schijnen dit vergeten te hebben.
Iedere kerk is een « huis van
God » waar Onze Lieve Heer moet vereerd worden door de uitoefening van de
eredienst. En buiten de diensten zelf, moet de katholiek er zich kunnen
bezinnen en bidden.
Kerken omtoveren in « nachtkroegen »,
zoals gebeurt op verschillende plaatsen van Europa, is een heiligschennis.
Katholieke kerken openstellen voor de
praktijk van een andere (ketterse?) cultus, zoals het gebeurt in bepaalde
bisdommen, is goddeloos en tast de heiligheid van de plaats aan.
Slaapzalen en kantines oprichten in
een kerk, voor een altaar, is op een gemene manier de kerk misbruiken, en
verkracht de heiligheid ervan.
Is het niet zonneklaar, dat een kerk
niet gebouwd is om er revolutionaire meetings in te houden of luidruchtige
persconferenties ?
Een kerk dient voor de verering van
God, slechts voor de verering van God. Dit moeten wij krachtig beklemtonen en
de geestelijkheid, ja, gans de clerus, aansporen dit krachtdadig en zonder
ophouden te prediken.
Welk asielrecht ?
Het collectieve geheugen herinnert
zich van vroeger dat men zijn toevlucht kon nemen in een kerk, in een klooster,
een abdij en er asiel vragen. Dit begrip, dat trouwens verdwenen is uit het
nieuwe canoniek recht, is niet te vergelijken met de bezetting van de kerken
door illegale immigranten en hun begeleiders.
Bij een religieuze instelling zocht
de asielzoeker in feite een schuilplaats om te ontsnappen aan bepaalde
achtervolgingen door er zich in alle discretie te vestigen.
De Kerk, in navolging met een oude
traditie uit de tijden van het heidendom, bood een beschermde plaats. Maar hij,
die profiteerde van de onschendbaarheid, kwam er zich niet vestigen om een
tribune te bekomen voor zijn eisen. Integendeel, de begunstigde van de
onschendbaarheid voerde een discreet bestaan en, als wederdienst, nam vaak deel
aan kleinere werken binnen de kloostergemeenschap die hem had onderdak
verleend. En, het is nodig zich te herinneren wat vroeger vanzelfsprekend was,
dat degene die asiel bekwam een minimum van respect toonde voor de katholieke
godsdienst en er absoluut niet aan dacht de eredienst te verstoren. Men
verstaat dit gemakkelijk, als men bedenkt dat de asielzoeker bijna altijd
katholiek was. Gewis, men is hier zeer ver van de huidige toestand.
Misbruik
Zoals meerdere priesters verklaard
hebben, zijn wij getuige van « misbruik van kerkelijke gebouwen en van de
gemeenschap die er zich verzamelt ».
Eerst en vooral, is het evident dat
deze beweging niet spontaan is. De illegale immigranten komen niet « bij
toeval » op dezelfde plaats en op hetzelfde ogenblik bijeen. Zij zijn omringd
door professionelen van de gezagsondermijning gecamoufleerd onder het etiket
van een of andere collectief. Zij, die wat beter opletten zullen rond de
illegale immigranten verschillende communistische militanten, trotskisten en
anarchisten opmerken. Dezelfde die, in andere omstandigheden, de morele orde
onderricht door de Kerk aan de kaak stellen en lijden aan een pathologisch
anticlericalisme.
Wanneer zo'n groep een kerk binnendringt,
komt zij daar geen hulp zoeken maar haar bezetten als de priester er mee
instemt. Als een priester zich tegen de bezetting verzet en een parochiezaal
voorstelt, dan laten de illegale immigranten hun teleurstelling blijken. In
feite, hetgeen zij zoeken, is in de schijnwerper te staan en dat bekomen zij
namelijk door de eredienst te verstoren.
Enkele alternatieve
voorstellen die meer zichtbaarheid verschaffen
Waarom katholieke kerken bezetten en slechts
katholieke kerken als er bij degenen die de bezetters leiden geen intentie van
slechte wil zou zijn ?
Geen tempels, noch moskeeën, noch
synagogen, zoals enkele journalisten lieten doorschemeren.
Ondervraagd door de televisie,
antwoordde een Afrikaan dat zij in de moskeeën « slecht onthaald »
zouden worden.
Nochtans zijn talrijke illegalen
moslems…
En, omgekeerd, zeldzaam zijn de
bezetters van kerken devote katholieken.
Volgens bepaalde personen zou het
hier altijd gaan om een kwestie van « gezien te zijn ». Goed. Maar
indien het slechts daarom gaat en als hun verbeelding hen op dit punt
ontbreekt, dan stellen wij hun andere plaatsen voor om te bezetten, waar zij
met zekerheid zullen genieten van veel meer zichtbaarheid : de zetel van de
socialistische partij, de zetel van Ecolo, of van de CDH, enkele rode of groene
ministeriële cabinetten, de centrale zetel van de FGTB of van de CSC,… Zoveel
plaatsen waar ze niet slecht kunnen onthaald worden en waar het krioelt van
televisie-cameras.
En wat meer is, zij zouden er
beschikken over bevoorrechte gesprekspartners…
De parochianen
moeten zich teweerstellen
De beweging van kerkbezettingen
ontwikkelt zich door de onverschilligheid van de parochianen. Nochtans is het
in hun nadeel dat het zich verspreidt.
Wij sporen de parochianen aan hun
priesters kordaat aan te raden hun kerken niet bloot te stellen aan zulke
heiligschennis. Telefonisch of schriftelijk, maar doe iets !
Als de parochianen zich
teweerstellen, dan kunnen zij de bezettingen doen ophouden. Het is hun plicht
als katholiek.
Op Internet :
Een lid heeft ons het
volgende zeer interessante externe advies gezonden (in het Frans): Le courrier de Pascal n° 49 van 16 april 2006 (onder pdf
formaat)
Petitie tegen de bezetting van de kerken hier